27 Feb 2016

Sri Lanka voor beginners deel 3

Wilpattu Teal Cottage

We gaan op weg naar het noorden. Nog maar een paar jaar geleden het meest onveilige gebied van Sri Lanka en, mede daardoor, nog betrekkelijk rustig als bestemming. Van de 22 miljoen inwoners, die het land rijk is, ontmoeten wij een redelijk percentage tijdens onze rit. Het straatleven is chaotisch, maar kleurig, met kraampjes, winkeltjes, half afgebouwde huizen, perfect onderhouden tempels een een eindeloze stroom aan tuk- tuks. Onze gids ziet dat met lede ogen aan. De jonge Sri Lankanen (Sri Lankezen, zou Wilders ze noemen, denk ik) kiezen de makkelijke weg, volgens hem. In plaats van zich te bekwamen in een nuttig vak, schaffen zij een tuk-tuk aan om daar, vrolijk rondscheurend, hun rijst mee te verdienen. De concurrentie is moordend, maar het is geen zwaar werk en enige opleiding is niet vereist. De enige essentiele rekenvaardigheid is dat je je tarief met drie moet kunnen vermenigvuldigen als er een buitenlander als klant voor je staat.

Wij arriveren bij ons onderkomen, vlak buiten het Wilpattu National Park. Laten we postief zijn: onze kamer heeft een bed. En is van een minimalistische schoonheid. De prachtige eenvoud van de egaal grijze betonnen muren is gewaagd qua ontwerp, maar zeker geslaagd. Een tafeltje of een stoel zou het effect volledig teniet doen en er is dan ook voor gekozen het bed alle ruimte te geven.

Jerdon's Leafbird

De tuin biedt onderdak aan een aantal nieuwe en interessante vogelsoorten. We horen de roep van de Black-hooded Oriole, een wielewaal, en een onwaarschijnlijk groene Jerdon's Leafbird. Twee spectaculair gekleurde soorten, die in het gebladerte nog knap lastig te fotograferen zijn. De Leafbird lukt uiteindelijk.

Purple-rumped Sunbird (female)

 

Verderop scharrelen wat Sunbirds, de Sri Lankaanse variant van de kolibrie. Bij een beschaduwd plasje achter de tuin treffen we een bekende aan: onze eigen IJsvogel. De 'Common Kingfisher'. 'But it is not common in Sri Lanka, no sir', bezweert onze gids ons. Hij heeft wel humor. De mooiste lokale bewoner is de Malabar Pied Hornbill, een prachtige Neushoornvogel. Kleur genoeg in de tuin. Dan moet je de kamer ook wat neutraler houden. Dat snappen we wel.

Common Kingfisher (IJsvogel)
Malabar Pied Hornbill

 

20 Feb 2016

Sri Lanka voor beginners deel 2


White-breasted Waterhen
Negombo

Op onze tweede dag staat er een boottochtje op het programma. Naar ons verteld wordt varen we over een kanaal dat ooit door de Hollanders is gegraven. Als ik de VOC mentaliteit een beetje ken, zullen ze het zware werk wel niet zelf gedaan hebben. Sri Lanka heeft nogal wat koloniale bezetters gehad: Portugezen, Hollanders en Engelsen. Onze reisleider vertelt er over met een volledig Boeddhistische gelijkmoedigheid. Allemaal hebben ze hun eigen sporen nagelaten, Portugezen het Katholicisme, de Hollanders wat forten en kanalen. De Engelse invloed is nog het meest merkbaar, in allerlei aspecten van de samenleving. De (hagelwitte) schooluniformen, het Engelse ontbijt en de merkwaardige voorliefde voor cricket. En rugby, trouwens, hoewel de tengere bouw van de Sri Lankanen doet vermoeden, dat ze na de eerste de beste tackle naar hun reïncarnatie kunnen uitkijken. Maar misschien zijn ze tactisch sterk.

Stork-billed Kingfisher
Het kanaal is mooi, met veel begroeiing langs de oevers. Mooi voor de vogels natuurlijk en we zien een aantal heerlijke soorten: Stork-billed Kingfisher, met zijn buitenproportionele snavel, White-breasted Waterhen, Blue-tailed Bee-eaters en diverse grote en kleine reigersoorten.
Yellow Bittern

Daarbij de Purperreiger, die wij ook in ons land kennen. Bij enkele daarvan zegt onze gids met grote stelligheid dat het gaat om de Giant Heron, waarmee hij de Goliath Heron bedoelt. Waar het verschil in zit kan hij niet precies aangeven, maar het lijkt er op dat de meeste Purperreigers naarmate we dichterbij komen automatisch veranderen in Giant Herons. Niet onlogisch maar ik heb mijn twijfels. De Giant Heron ken ik nog wel uit Afrika en al is mijn middellange termijn geheugen al lang niet meer wat het geweest is, deze reiger herinner ik me nog heel goed. Dit was een enigszins riskante zin, besef ik nu. Als de kliniek voor het levenseinde de blog meeleest ga ik niet aan de volgende afleveringen toekomen.

Purperreiger/Purple Heron ( wordt bij aanklikken automatisch Giant Heron)
Ik ga de discussie met onze gids niet aan, maar roep gewoon enthousiast ' Giant Heron' zodra de reiger te groot wordt om in mijn zoeker te passen. Dit komt onze verstandhouding ten goede en we moeten nog bijna drie weken door met hem.

Blue-tailed Bee-eater

Little Cormorant
Purple Swamphen

13 Feb 2016

Sri Lanka voor beginners deel 1

Na een jarenlange strijd werd in 2009 vrede gesloten met de Tamil Tijgers. Sindsdien kent Sri Lanka de rust, die nodig was om het land weer op te bouwen, na de verwoestende tsumani, die aan meer dan 50.000 mensen het leven had gekost. Dat opbouwen is inmiddels aardig gelukt. Alles hier ademt een grote mate van vriendelijkheid en optimisme. Tot je je op de weg waagt. We hebben gelukkig de beschikking over een chauffeur c.q.gids, zoals hier gebruikelijk. Een behulpzame, goedlachse en spraakzame man, die ons met geduld en respect behandelt. Dat is niet zijn houding tegenover andere weggebruikers. Gezellig keuvelend laveert hij onze Toyota met hoge snelheid door de stroom van auto's, motoren, bussen en tuk-tuks. De strepen op de weg geven aan dat er ooit de gedachte heeft bestaan orde te scheppen in de chaos van het verkeer, maar dat idee is gelukkig geheel losgelaten. Een dubbele streep wil hier zeggen dat je dubbel zo hard moet rijden om je voorganger nog net voor die onoverzichtelijke bocht voorbij te gaan. Onze chauffeur haalt in op punten, waar zelfs een doorgewinterde Fransman toch even zou aarzelen en regelmatig keren we op slechts enkele centimeters van een aanstormende tegenligger weer terug naar onze weghelft. Al die tijd legt hij ons de fijnere kneepjes uit van de Sri Lankaanse politiek.
Ik moet hierbij ook de claxon niet onvermeld laten. Dat is veruit het belangrijkste onderdeel van een auto in Sri Lanka. Een kapotte rem, een lekke achterband, allemaal peanuts. Als de claxon weigert is het echter raadzaam je niet op de weg te begeven. Onze gids is een begenadigd claxonneur. De ervaring druipt er af. Met grote regelmaat bespelen zijn vingers de claxon om medeweggebruikers te waarschuwen, terecht te wijzen, te intimideren of te bedanken voor de voorrang, die ze hem eigenlijk helemaal niet wilden geven. Claxonneren als hij een zebrapad nadert kan, zo begreep ik na een paar dagen, verschillende boodschappen overbrengen:
  1. Ik heb je gezien; je kunt rustig oversteken
  2. Ik heb je gezien; als je het waagt een voet op het zebrapad te zetten rijd ik je plat.
  3. Ik zie helemaal geen zebrapad, maar ik heb al twee minuten niet geclaxonneerd
Maar goed, hij brengt ons veilig bij onze eerste bestemming: een klein hotelletje aan de kust, ten noorden van Negombo. Rustig strand, zwembad en behoorlijk wat vogels in de tuin. Voornamelijk kraaien overigens, de House Crow en de Jungle Crow, maar later toch ook Bijeneters, die boven de tuin komen jagen. En wat ander klein spul, waaruit al gauw blijkt dat het vogelleven hier volop kleur heeft. Ons verblijf ook, tot we de rekening krijgen waarop alle avondmaaltijden gefactureerd staan. Half pension, staat op onze voucher. We komen er wel uit, maar het zal niet de laatste keer blijken dat deze vergissingen plaatsvinden. Ik snap die Tamil Tijgers wel.

Scaly Breasted Munia
House Crow
Blue-tailed Bee-eater
Common Myna