31 Oct 2014

Zuid-Afrika deel 3 Bateleur Bushveld Camp (Kruger NP)

Na de ochtend game drive vertrekken we rond 9 uur richting Kruger Park, met als uiteindelijke bestemming het Bateleur Bushveld Camp. Een fikse rit, want het kamp ligt in het noordelijk deel van het park. Na enkele uren rijden bereiken we Phalaborwa Gate, waar wij verwachten met onze, online aangeschafte Wild Card, vlotjes toegelaten te worden. Er moeten echter toch weer de nodige formulieren ingevuld worden en dat gebeurt, zoals wel vaker bij de entree tot de parken, langzaam en met een volledige desinteresse voor de bezoeker. Als je een vraag stelt, krijg je meestal nog wel een gemompeld antwoord, maar vrijwillige informatie wordt er niet verstrekt. Klantvriendelijkheid is vast niet één van de sollicitatiecriteria geweest voor de baan van receptionist hier. Je krijgt als bezoeker het gevoel dat je net aan getolereerd wordt, maar dat het wel erg vermoeiend is om weer een toerist toegang tot het park te verschaffen. Dat hun baan alleen maar aan deze bezoekers te danken is, dringt niet echt door. Maar goed, bij hoge uitzondering mogen wij toch het Kruger park in. Na uiteraard bij de geuniformeerde slagboombewaker opnieuw ons burgerservicenummer, geboortedatum van onze ouders en onze credit card gegevens achtergelaten te hebben. " Take nothing but pictures, leave nothing but footprints" lees ik nog op een bordje. Een eigenaardig verzoek voor een park waar je je auto niet uit mag. Maar nu ben ik te cynisch.
Eenmaal binnen is het welkom al gauw veel stralender:
Greater Blue-eared Starling (Groenstaartglansspreeuw)
Bateleur, genoemd naar een hier voorkomende soort arend, is een vriendelijk, kleinschalig kamp met een stuk of 10 huisjes. Aan de rand van het kamp is een schuilhut gebouwd, die uitkijkt op een poel met de huiskrokodil en een kleine, ronde, betonnen bak, die dienst doet als drinkplaats. De schuilhut wordt aangeprezen als "bird hide", maar behalve wat duiven is er geen vogel te zien. De drinkbak echter oefent tot onze verbazing grote aantrekingskracht uit op een behoorlijke kudde olifanten. Die willen ook ongeveer allemaal tegelijkertijd een bad nemen. De kleinste krijgt echter zonder meer voorrang. Dat zijn wij thuis anders gewend, maar we genieten volop.
Het huisje is simpel en bestaat eigenlijk alleen uit twee slaapkamers en twee kleine badkamers. Wij besluiten na enig overleg van dezelfde slaapkamer gebruik te maken. Zitruimte is er niet binnen, maar uiteraard ben je overdag buiten. De neushoornvogels zijn zo vertrouwd met de menselijke bezoekers, dat ze vaak op een metertje afstand zitten te wachten of er soms wat brood overschiet. Er komen verschillende soorten voor, maar om alle misverstand te voorkomen, laten ze zelf gedecideerd weten tot welke ze behoren
Huisje "Wielewaal"
Yellow-billed Hornbill (Geelsnaveltok)
We vieren Jeannette's verjaardag met een fantastische rit over de zandweg ten noorden van de Shingwedzi rivier, trakteren onszelf op ijs in Shingwedzi Rest Camp en nemen vervolgens, om het noodlot te tarten, de "Kanniedood" drive. We rijden voorzichtig door grote kuddes buffels en olifanten, zien giraffen, koedoes, impalas, waterbokken, de Afrikaanse zeearend, kortom de beste rit van de hele trip!
Waterbok
Red-billed Oxpecker (Roodsnavelossenpikker)

African Fish Eagle (Afrikaanse Zeearend)
We rijden een smalle zandweg nabij Shingwedzi op en zien dan drie enorme mannetjes olifanten vastberaden over het pad op ons af marcheren. Wij stemmen beiden voor het idee om de auto toch maar even te draaien en op een klein zijpaadje te wachten tot ze gepasseerd zijn. Met veel geflapper van oren laten de olifanten weten dat dit besluit misschien wel verstandig was.

27 Oct 2014

Zuid-Afrika deel 2 Gomo Gomo Game Lodge

Een voorspoedige rit heeft ons bij de Gomo Gomo Game Lodge gebracht in het Klaserie Private Game Reserve. Een comfortabel onderkomen, met een stuk of acht cottages en een terras, dat uitkijkt op een kunstmatig aangelegd meertje, een zgn "dam". Er is ook een zwembadje bij het terras, maar gezien de afmetingen is het niet de bedoeling dat meer dan ėėn gast tegelijk daar gebruik van maakt. Met enige regelmaat komen dieren naar de drinkplaats, zoals Impala's, Wrattenzwijnen, Giraffen, Bavianen en één keer een Tawny Eagle.
Uitzicht op de drinkplaats
Impala bezoek
Wij arriveren ruim op tijd voor de lunch en dus ook voor de middag game drive, met Dean, de ons toegewezen ranger. Via communicatie met een andere ranger wordt duidelijk dat er mogelijk leeuwen te bewonderen zijn aan de rand van het reservaat. Het gas gaat er op en 10 minuten schudden en botsen brengen ons naar de bewuste plek. Jawel, een leeuwin en een leeuw lopen ons over het zandpad tegemoet. Dean draait de landrover. De belevenis van een imposante leeuw, die op slechts enkele meters van ons vandaan met ons meeloopt doet het bloed sneller stromen. Diezelfde avond zien we de leeuwin opnieuw. Het gemiddelde politieverhoor vindt met minder licht plaats dan op haar gericht wordt, maar ze lijkt zich er weinig van aan te trekken.
Elke ochtend Om kwart over vijf gewekt worden voor de ochtend drive is wel even wennen, maar eenmaal gezeten in de landrover, genieten we steeds opnieuw van de spanning van de ' jacht' Soms blijft het lang stil, maar dan opeens staan we oog in oog met enkele neushoorns of een grote kudde buffels, gadegeslagen door een leeuwin. Haar kennen we inmiddels. Vogels zijn er altijd wel: Lilac- breasted Rollers, Magpie shrikes en de overvloedig aanwezige Hornbills
Lilac-breasted Roller ( Vorkstaartscharrelaar)
Een paar woorden over Dean, onze gids en ranger, een jongeman van nog geen 30. Hij is enthousiast, zegt dat hij er niet van houdt om over elk dier, dat we tegenkomen een groot aantal feiten te spuien, maar naarmate de dagen vorderen neemt zijn spraakzaamheid behoorlijk toe. Zijn passie en gevoel voor humor maken hem prima gezelschap en zijn kennis van dieren, maar ook van vogels, is heel goed. Aan het begin van onze drives zegt hij met nadruk, dat we absoluut moeten roepen als we iets denken te zien. Ook al blijkt dat later om een rots of boomstronk te gaan. " Better safe than sorry" . Als één van de Engelse gasten echter enthousiast " Rhino" roept, terwijl het een gewoon Wrattenzwijntje blijkt te zijn, krijgt hij dat de dagen daarop regelmatig terug te horen. Gelukkig zien we wel echte Rhino's, de Witte Neushoorn. Dean voorspelt dat er over 10 jaar, vanwege de niet te stoppen stroperijen, geen enkele Neushoorn meer te zien zal zijn in Zuid- Afrika. Dat is een somber vooruitzicht.
Omdat hij in inmiddels weet dat wij geinteresseerd zijn in vogels geeft hij aan daar zeker ook voor te stoppen, maar menige Francolin onstsnapt nauwelijks aan de wielen van de landrover, als hij opgewekt langs raast.
Het spijt ons te moeten vertrekken, al heeft het wel het voordeel dat wij enigszins kunnen bijkomen van het vroege opstaan en het geschud over de zandpaden. Op naar de volgende bestemming...

21 Oct 2014

Zuid-Afrika deel 1 Dullstroom

Niet een veelbelovende naam: Dullstroom. Na een voorspoedige vliegreis en in het bezit van een huurauto zijn wij na een uur of drie rijden vanaf Johannesburg hier beland. Mentaal hebben wij ons voorbereid op het links rijden en het daarbij behorende schakelen met de linkerhand. Het eerste zijn wij veiligheidshalve inderdaad gaan doen, maar de Toyota blijkt een automaat. Niet verkeerd, behalve dat de auto boven de honderd een dusdanig hoog toerental draait dat wij de indruk hebben op de snelweg in de derde versnelling te rijden. Pas veel later zal blijken dat een tikje naar links tegen het pookje dit moeiteloos kan herstellen...

Maar goed, veel snelwegen gaan we niet tegenkomen en we geraken er toch vlot mee bij ons eerste onderkomen: Apple Blossom Cottage. Een kilometer of zeven buiten Dullstroom, idyllisch gelegen aan een klein meertje. Behoorlijk afgelegen, dat wel, maar de beschaving rukt hard op. Er wordt over de volledige zeven kilometer aan de weg gewerkt, met de nodige herrie van langsrijdende vrachtwagens.

 

 

Zolang we ons daar niet aan storen is het er prachtig. Met de meegekregen sleutelbos verschaffen wij ons, na eindeloos stoeien met hekken, hangsloten en huisdeuren, toegang tot het huis. Het feit dat er zoveel sloten nodig zijn om je veilig te voelen, heeft natuurlijk het tegengestelde effect. Binnen is het knus, met een gigantische open haard. Een uurtje in de tuin zitten levert gelijk allerlei begerenswaardige Afrikaanse soorten op.

Cape Robin Chat
Cape Longclaw
Red-throated Wryneck
Bokmakierie

Gelukkig koelt het in de avond dusdanig af, dat wij gedwongen zijn de open haard aan te steken. Vierentwintig uur geleden deden wij net de achterdeur in Amersfoort achter ons dicht. Gewoon met één sleutel. Nu draaien wij alle zestien sloten dicht en zoeken ons bed op. Buiten is het stil.